Hola Pepita
Ibiza, Lifestyle

Hello, good bye Ibiza!

Ibiza is een broedplaats voor nieuwe contacten: vrienden voor het leven, partyfriends voor één avond of dat geweldige zakelijke contact waardoor je business ineens een impuls krijgt. Het gebeurt dagelijks dat je iemand ontmoet die ook al jarenlang op het eiland blijkt te wonen. Hierdoor is het nooit saai en is voor mij het eiland dan ook niet te klein. De keerzijde van deze bruisende nieuwe mensen plek is dat er ook weer eilandbewoners uitvliegen. Zij zoeken een nieuw avontuur op, ergens buiten het Mediterraanse zeegebied. En laat dat nou net zo nu en dan een goede vriend of vriendin zijn.. snik!

Familie zonder bloedband 

Door uit Nederland te vertrekken, neem je automatisch ook afstand van je familie. Dan doel ik natuurlijk op de kilometertjes, want de bezoeken heen en weer staan bol van de quality timemet je familie.
Als je dan neergestreken bent op een eiland met mensen die ook hebben gekozen voor een leven buiten hun vaderland dan schept dat al snel een band. Als er dan ook nog een echte klik is en je trekt veel samen op, dan worden deze nieuwe vrienden ineens een soort van familie, onderdeel van jouw Ibiza familie. Een bonte verzameling van “zelf uitgekozen” vrienden die je dierbaar zijn.

Gelukstraan

Bijna zes jaar geleden kwam ik aan als nieuweling. Binnen drie dagen ontmoette ik Liz en haar man. We werden direct dikke vriendinnen en zij bracht ook haar kleurrijke vriendengroep dichterbij mij. Vorig jaar hebben we zelfs samen een kinderboek gemaakt en uitgegeven: Hola Pepita. Zij is mijn ware ‘Ibiza zus’, en toen zij een paar weken terug na een reis van twee maanden terugkwam, pinkte ik bij ons weerzien een gelukstraan weg. Wie heeft daar tegenwoordig nog een bloedband voor nodig?

Vaarwel 

Zelf heb ik mijn vrienden en familie in Nederland toentertijd vaarwel gezegd. Gezien de reis naar het onbekende en de gigantische energie en afleiding die daarop volgen, is het afscheid voor de vertrekkende partij misschien wat makkelijker. En dan komt er dus de dag – in het paradijs, op jouw eiland, in jouw fijne leventje – waarop een vriend zegt: ‘Jongens, het was geweldig, maar ik ga hier weg.’
En dan het gevoel van blijdschap voor het nieuwe avontuur van deze vriend, gemengd met een treurig gevoel van het aanstaande gemis. We kunnen zo goed praten! Hij is één van de grappigste mensen die ik ken! We sporten samen! Ik hou van hem als een broer! Slik. Maar hij gaat hier weg. Vaarwel. Het ga je goed. Wij redden ons hier wel. Ja, ja, we zullen je zo missen, maar begrijpen het als geen ander. Goodbye!

1 Reactie

  1. Hey Mier,

    Dankjewel voor je mooie tekst. Er zijn veeel dingen die ik herken in je stuk. Vooral het opbouwen van een vriendengroep en merken dat het allemaal mensen zijn die echt dichtbij je staan. Dat is denk ik ook een van de voordelen van als je op latere leeftijd nog verhuist. Voor ons was dat natuurlijk niet heel laat maar toch, een latere leeftijd waarop je besluit om ergens anders je bestaan op te bouwen. Vooral het opbouwen van een vriendengroep en merken dat het allemaal mensen zijn die echt dichtbij je staan, dat is denk ik het voordeel van als je op latere leeftijd nog verhuisd. Voor ons was het natuurlijk niet heel laat maar toch een latere leeftijd waarop je besluit om ergens anders je bestaan op te bouwen.
    Verder natuurlijk het afscheid nemen van mensen die hier een aantal maanden of jaren de vibe hebben opepaky en van zichzelf hebben gegeven aan het eiland.

    Dankjewel voor het delen 👍🏼❤️😀

Laat een reactie achter

De verplichte velden zijn gemarkeerd*